Monitoring Rybitw Bagiennych (MCH) | rok 2025
Monitoring Rybitw Bagiennych (MCH) to program, który rozpoczął się w roku 2021. Podstawowym celem monitoringu jest coroczne śledzenie zmian liczebności i areału populacji lęgowych trzech gatunków rybitw bagiennych – rybitwy białowąsej, rybitwy białoskrzydłej i rybitwy czarnej. Wyniki są prezentowane jako wskaźniki: liczebności i rozpowszechnienia populacji na badanych powierzchniach. Powierzchnie te zostały wskazane w najważniejszych obszarach występowania rybitw bagiennych w kraju. Dodatkowo, w koloniach lęgowych rybitw bagiennych liczone są współwystępujące z nimi gatunki perkozów – dwuczuby, rdzawoszyi, zausznik i perkozek.
W 2025 roku skontrolowano 248 stanowisk położonych na 210 powierzchniach (10x10 km).
Rybitwa białowąsa
W piątym roku realizacji MCH wykazano gniazdowanie 3694 par rybitwy białowąsej rozmieszczonych na 34 powierzchniach. Najważniejszym obszarem występowania pozostała dolina górnej Wisły (DGW) skupiająca w tym roku 41% populacji. Stanowiska z najwyższą liczebnością znajdowały się w tym roku poza tym obszarem. Najliczniej zasiedlone było jez. Drużno na Pomorzu, gdzie wykazano łącznie 1072 pary (20% tegorocznej liczebności). Inne licznie zasiedlone to stawy Żeleźniki w dolinie Baryczy (204 p.), jez. Dąbie pod Szczecinem (152 p.), jez. Łukie na Lubelszczyźnie (126 p.).
Rybitwa białoskrzydła
W roku 2025 nie stwierdzono gniazdowania rybitwy białoskrzydłej na powierzchniach MCH, pomimo iż kontrolowano najważniejsze stanowiska lęgowe tego gatunku w kraju – a więc dolinę Biebrzy i Narwi. Wyjątkowo sucha wiosna wpłynęła na brak optymalnych dla niej siedlisk, tj. łąk zalewiskowych w dolinach rzek.
Rybitwa czarna
Rybitwa czarna jest jedynym gatunkiem rybitwy bagiennej, która piąty rok z rzędu utrzymuje stabilny areał – 113 zajętych powierzchni. Jej łączna liczebność wynosząca 3126 par jest zbliżona do wyników z lat 2022-2025. Najważniejszymi obszarami jej występowania były: dolina Narwi – 413 par, dolina dolnego Bugu – 375 par, dolina Warty – 278 par, jez. Drużno – 166 par i Zb. Turawski – 155 par.
Gatunki dodatkowe
Perkozy, liczone wyłącznie w obrębie czynnych kolonii lęgowych rybitw, występowały w następujących liczebnościach: perkoz dwuczuby – 482 os., zausznik – 397 os., perkozek – 86 os., perkoz rdzawoszyi – 19 os. Trendy zmian populacji perkozów na powierzchniach MCH pozostają nieokreślone.
