Monitoring Ptaków Wybrzeża i Rzek - Monitoring Ptaków Polski

Monitoring Ptaków Wybrzeża i Rzek (MPWR) | rok 2025

Monitoring Ptaków Wybrzeża i Rzek to program, który trwa od roku 2020. Główne gatunki objęte monitoringiem to ohar, ostrygojad, sieweczka obrożna i rybitwa białoczelna, dla których program śledzi zmiany możliwie kompletnych krajowych populacji lęgowych. Gatunkami dodatkowymi w programie są sieweczka rzeczna oraz rybitwa rzeczna.

W roku 2025 skontrolowano 314 stanowisk położone na 168 powierzchniach (10x10 km).

Ohar

W roku 2025 stwierdzono w Polsce 111 par ohara. W latach 2020–2025 liczebności populacji krajowej ohara wahały się od 95 do 127 par, a więc tegoroczna wartość mieści się w średniej. Choć trend liczebności i rozpowszechnienia gatunku pozostaje nieokreślony, to coroczne wartości tych parametrów są dość zbliżone i nie wykazują dużych odchyleń. Większość krajowej populacji zasiedlała dolinę dolnej Odry wraz z wodami Zalewu Szczecińskiego (42%), a także dolinę środkowej Wisły (23%).

Wykres przedstawiający zmiany liczebności ohara w programie MPWR w latach 2020-2025.Większość kwadratów znajduje się w dolinie dolnej Odry, na Zalewie Szczecińskim, w dolinie środkowej Wisły oraz na Zatoce Puckiej.

Ostrygojad

Ostrygojad gniazdował w roku 2025 w liczbie 61 par, co jest kolejną rekordową liczebnością uzyskaną przez ten gatunek. Główną ostoją gatunku była środkowa Wisła z 55 parami, a dodatkowe 4 pary zasiedlały stanowiska w dolinie dolnej Odry, obserwowano także terytorialne pary na wyspie Brysna na Zalewie Szczecińskim i na zb. Jeziorsko, ale bez dowodów gniazdowania.

 Słupki i linia trendu wskazują na coraz wyższe wartości w każdym kolejnym sezonie. Większość kwadratów znajduje się w dolinie środkowej Wisły oraz dolinie dolnej Odry.

Sieweczka obrożna

Liczebność krajowej populacji sieweczki obrożnej w roku 2025 oceniono na 348 par. Była to najwyższa odnotowana liczebność w ciągu 6 lat trwania MPWR. Tegoroczna ocena jej liczebności była więc o 7–49% wyższa niż w trzech poprzednich sezonach. Najważniejsza krajowa populacja – nadwiślańska – w roku 2025 liczyła 190 par, co stanowiło ponad połowę tegorocznej liczebności. Na wybrzeżu stwierdzono 150 par lęgowych, a pozostałe pary wykazywano na pojedynczych stanowiskach w środkowej Polsce. Trend zmian liczebności sieweczki obrożnej wskazuje na umiarkowany wzrost w latach 2020–2025.

 Słupki i linia trendu wskazują na raczej zbliżone wartości w latach 2020-2022 i coraz wyższe w latach 2023-2025. Większość kwadratów znajduje się w dolinie środkowej Wisły oraz na wybrzeżu.

Rybitwa białoczelna

Rybitwa białoczelna gniazdowała w roku 2025 w liczbie 1371 par lęgowych, co było najwyższym uzyskanym przez ten gatunek wynikiem w czasie realizacji MPWR. Większość populacji (84%) zasiedlała wyspy w korycie Wisły i Bugu. Największe krajowe kolonie stwierdzono na sztucznych wyspach na wybrzeżu - 84 pary na Brysnej na Zalewie Szczecińskim i 70 par na Wyspie Estyjskiej na Zalewie Wiślanym. Trend zmian liczebności rybitwy białoczelnej wskazuje na umiarkowany wzrost w latach 2020–2025.

Słupki i linia trendu wskazują na coraz wyższe wartości w każdym kolejnym sezonie. Większość kwadratów znajduje się w dolinie środkowej Wisły oraz w dolinie Bugu.

Gatunki dodatkowe

Na stanowiskach gatunków podstawowych notowano ponadto lęgi trzech gatunków dodatkowych. W przypadku mewy siwej liczona jest przede wszystkim jej wiślana populacja. Stwierdzono tu 337 par tego gatunku, co jest najwyższą uzyskaną dotąd wartością w ramach MPWR.

Tegoroczna liczebność 659 par sieweczki rzecznej jest najwyższym uzyskanym wynikiem w ciągu 6 lat trwania MPWR. Sieweczkę rzeczną stwierdzono na większości kontrolowanych obszarów, szczególnie licznie w dolinie Wisły. Trend liczebności populacji sieweczki rzecznej wskazuje na silny wzrost.

Liczebność rybitwy rzecznej, którą oceniono w tym roku na 3999 par, wzrastała w latach 2020-2025 średnio o 5% rocznie, choć faktyczny trend pozostaje nieokreślony. Większość monitorowanej populacji (61%) zasiedlała dolinę Wisły oraz kilka licznie zasiedlonych stanowisk na wybrzeżu skupiających 31% populacji.

Słupki i linia trendu wskazują na coraz niższe wartości w każdym kolejnym sezonie.
Zmiany liczebności mewy siwej w ramach MPWR w Polsce w latach 2020–2025. Na wykresie uwzględniono dane z dodatkowych powierzchni liczonych w latach 2021–2022 w ramach cenzusu gatunku.
Słupki i linia trendu wskazują na coraz wyższe wartości w każdym kolejnym sezonie.
Zmiany liczebności sieweczki rzecznej w ramach MPWR w Polsce w latach 2020–2025.
Słupki i linia trendu wskazują na coraz wyższe wartości w każdym kolejnym sezonie.
Zmiany liczebności rybitwy rzecznej w ramach MPWR w Polsce w latach 2020–2025.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.