Monitoring Ślepowrona (MSL) | rok 2025
Monitoring Ślepowrona (MSL) to program rozpoczęty w roku 2009 w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska. Program ma charakter cenzusu, zatem w jego ramach zbierane są informacje o rozmieszczeniu i liczebności całej krajowej populacji lęgowej ślepowrona a także śledzona jest zmiana liczebności gatunku w dłuższej perspektywie czasu.
Większość stanowisk zlokalizowana jest w dolinie górnej Wisły – regularnym i wieloletnim rejonie gniazdowania tego gatunku. Poza doliną górnej Wisły monitoring prowadzony jest w miejscach, gdzie ślepowrony obserwowane są prawie corocznie, a w części tych miejsc, w niektórych latach stwierdzane są lęgi. Każde stanowisko przyporządkowane jest do powierzchni próbnej o rozmiarach 10x10 km.
W roku 2025 skontrolowano 25 stanowisk zlokalizowanych na 17 powierzchniach 10x10 km.
Liczebność
W roku 2025 liczebność krajowej populacji ślepowrona wyniosła 1276 par, czyli utrzymywała się na zbliżonym poziomie obserwowanym w kraju od 2018 roku. W całym okresie badań (2009–2025) krajowa populacja ślepowrona wykazuje umiarkowany trend wzrostowy.
Rozmieszczenie
Cała krajowa populacja koncentrowała się na 19 stanowiskach w obrębie 15 powierzchni 10x10 km, co było najwyższym dotąd zasiedlonym areałem gatunku. Większość stanowisk (12) położona była w dolinie górnej Wisły. Siedem stanowisk znajdowało się poza tym obszarem: w dolinie Nidy na Ziemi Świętokrzyskiej (Górki), 2 na Podkarpaciu (zb. Mokrzec i Starzawa), 2 w Małopolsce (Zb. Rożnowski, żwirownia Brzegi), 2 na Lubelszczyźnie.
