Monitoring Ptaków Gór (MPG) | rok 2025
Monitoring Ptaków Gór, rozpoczęty w roku 2021, dedykowany jest ptakom wysokogórskim: siwerniakowi i płochaczowi halnemu (gatunki główne), a także czeczotce, podróżniczkowi, świergotkowi łąkowemu oraz drozdowi obrożnemu (gatunki dodatkowe). Na badanych powierzchniach notowano podgatunek czeczotki Acanthis flammea cabaret (czeczotka brązowa) oraz podgatunek podróżniczka Luscinia svecica svecica (podróżniczek rdzawogardłowy). Ponadto, obserwatorzy rejestrują pozostałe gatunki ptaków, stwierdzone w trakcie kontroli. Powierzchnie obejmują większą część wszystkich siedlisk wysokogórskich w kraju i zlokalizowane są w Tatrach, na Babiej Górze i Pilsku, w Bieszczadach, w Karkonoszach oraz na Śnieżniku.
W roku 2025 na 48 powierzchniach monitoringowych stwierdzono niemal wszystkie gatunki docelowe z wyjątkiem podróżniczka (wszystkich zarejestrowanych gatunków było 62).
Gatunki główne
Siwerniak był zarówno najliczniejszym (429 osobników), jak i najszerzej rozpowszechnionym (obecny na 83,3% powierzchni) gatunkiem. Stwierdzono go we wszystkich monitorowanych pasmach górskich. Trend liczebności w latach 2021-2025 określono jako stabilny.
Płochacz halny występował na 29,2% powierzchni, w tym na większości tatrzańskich (8 z 12) oraz na 5 w Karkonoszach i 1 w Bieszczadach. Łączna liczebność gatunku wyniosła 69 os. Trend liczebności gatunku pozostał nieokreślony.
Na poniższych wykresach przedstawiono trendy zmian wskaźnika liczebności dla siwerniaka oraz płochacza halnego uzyskane w latach 2021–2025 w ramach programu MPG. Punkty oznaczają wartości dla poszczególnych lat, słupki błędu ± 1 błąd standardowy. Niebieską linią zaznaczono trend dopasowany za pomocą funkcji loess.
Gatunki dodatkowe
Wśród gatunków dodatkowych najszerzej rozpowszechniony był drozd obrożny, stwierdzony na 50% powierzchni. Gatunek występował na wszystkich powierzchniach w Tatrach, mniejsze rozpowszechnienie wykazując w pozostałych pasmach. Na poszczególnych powierzchniach obserwowano 1-4 os. (a maksymalnie 10 na jednej powierzchni w Tatrach). Dla całego okresu badań trend liczebności określono jako umiarkowany wzrost.
Czeczotkę brązową odnotowano na niemal połowie powierzchni (45,8%). Głównym rejonem występowania gatunku były Karkonosze, gdzie odnotowano ją na większości powierzchni. Gatunek ten był szeroko rozpowszechniony również na Babiej Górze i Pilsku, zaś w ogóle nie zaobserwowano go w Bieszczadach i na Śnieżniku. Łącznie wykazano 114 os., a trend liczebności pozostał nieokreślony.
Świergotka łąkowego stwierdzano głównie w Karkonoszach, Śnieżniku oraz w Bieszczadach, wyraźnie mniej licznie w Tatrach. W 2025 roku odnotowano go na 37,5% powierzchni. Zanotowano 77 os., co jest najniższą wartością uzyskaną w ramach MPG. Dane z lat 2021–2025 sugerują spadek liczebności, jednak formalnie trend liczebności gatunku pozostaje nieokreślony.
Pierwszy raz nie stwierdzono żadnego osobnika podróżniczka rdzawogardłego.
Na poniższych wykresach przedstawiono trendy zmian wskaźnika liczebności gatunków dodatkowych (za wyjątkiem podróżniczka) uzyskane w latach 2021–2025 w ramach programu.
