Monitoring Ptaków Gór - Monitoring Ptaków Polski

Monitoring Ptaków Gór (MPG) | rok 2021

Monitoring Ptaków Gór jest jednym z trzech programów rozpoczętych w sezonie lęgowym 2021. Program dedykowany jest ptakom wysokogórskim: siwerniakowi, płochaczowi halnemu (gatunki główne), czeczotce brązowej, „podróżniczkowi rdzawogardłemu” (podgatunek Luscinia svecica svecica), świergotkowi łąkowemu oraz drozdowi obrożnemu (gatunki dodatkowe). Ponadto, obserwatorzy rejestrują wszystkie inne gatunki ptaków, stwierdzone w trakcie kontroli. Monitoring prowadzono na 46 powierzchniach, obejmujących siedliska wysokogórskie w Tatrach, na Babiej Górze i Pilsku, w Bieszczadach, w Karkonoszach oraz w Masywie Śnieżnika. Powierzchniami są kwadraty o boku 2 km, na których zlokalizowano punkty obserwacyjne (od 1 do 10 punktów na powierzchni). Obserwatorzy przeprowadzili na nich 2 kontrole, których terminy były uzależnione od lokalizacji: 20 V – 10 VI (kontrola 1) i 11-30 VI (kontrola 2) w Tatrach oraz 1-20 V (kontrola 1) i 21 V – 15 VI (kontrola 2) w pozostałych pasmach górskich.

W pierwszym roku badań stwierdzono wszystkie gatunki docelowe. Siwerniak był zarówno najliczniejszy (449 os.) jak i najszerzej rozpowszechniony (obecny na 83% powierzchni – najwyższa wartość wśród wszystkich gatunków odnotowanych w monitoringu). Gatunek ten stwierdzono we wszystkich monitorowanych pasmach górskich. Płochacz halny występował na 30% powierzchni, w tym niemal na wszystkich tatrzańskich (11 z 12) i znacznie rzadziej poza Tatrami (jedynie na 3 z 34 powierzchni). Łączna liczebność gatunku wyniosła 93 osobniki.

Wśród gatunków dodatkowych najszerzej rozpowszechniony był świergotek łąkowy, stwierdzony na 61% powierzchni; obecny był we wszystkich pasmach górskich z wyjątkiem Pilska. Łącznie stwierdzono 98 osobników, w tym aż połowę w Karkonoszach, a kolejne 34% w Bieszczadach. Również Karkonosze stanowiły główny rejon występowania czeczotki brązowej – z łącznej liczby 108 osobników odnotowano tam 67%. W innych pasmach górskich gatunek występował w znacznie mniejszej liczbie, a w ogóle nie stwierdzono go w Bieszczadach. Czeczotkę brązową odnotowano na 52% powierzchni MPG. Drozd obrożny był stwierdzony na 37% powierzchni w łącznej liczbie 33 osobników. Gatunek występował głównie w Tatrach i Karkonoszach; w pozostałych pasmach odnotowano go jedynie na pojedynczej powierzchni bieszczadzkiej. Najrzadszy w omawianej grupie był „podróżniczek rdzawogardły”. Pojedyncze osobniki tego podgatunku stwierdzono jedynie na dwóch powierzchniach (w Karkonoszach i Tatrach; frekwencja 4%).

Łącznie w monitoringu w sezonie lęgowym 2021 odnotowano 3398 osobników z 56 gatunków. Na uwagę zasługuje stwierdzone zróżnicowanie w występowaniu niektórych gatunków spoza grupy docelowych. Cierniówka i pokląskwa były szeroko rozpowszechnione w Bieszczadach (odnotowano je na odpowiednio 100% i 70% powierzchni w tych górach), podczas gdy w innych pasmach były skrajnie nieliczne. Dziwonia występowała na połowie powierzchni w Karkonoszach, zaś w pozostałych pasmach nie odnotowano jej wcale.

Kolejne sezony badań w ramach monitoringu pozwolą na śledzenie długoterminowych zmian liczebności populacji lęgowych gatunków docelowych oraz na wskazanie trendów i przyczyn zmian liczebności innych rejestrowanych gatunków w strefach wysokogórskich kraju.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.