Monitoring Czapli Siwej i Białej (MCZ) | rok 2025
Program Monitoring Czapli Siwej i Białej rozpoczął się w roku 2020. Jego celem jest określenie rozpowszechnienia, rozmieszczenia i liczebności krajowej populacji (cenzus) czapli siwej i białej, a także śledzenie zmian tych parametrów w kolejnych latach trwania programu.
W roku 2025 kontrole wykonano na 210 powierzchniach próbnych o wielkości 10x10 km
Czapla siwa
Gniazdowanie czapli siwej wykazano w 194 czaplińcach na 190 powierzchniach. Liczba zasiedlonych stanowisk była największą stwierdzoną do tej pory w ramach prac MCZ. W latach 2020–2025 liczby zasiedlonych stanowisk wahały się w granicach 175–191. Łączna liczba zajętych gniazd czapli siwej wyniosła 13 176, co jest również rekordowo wysoką wartością w programie. W poprzednich latach uzyskane liczebności były niższe od tegorocznej o 2–16%. Najliczniejsze stanowiska w roku 2025 to ponownie Helenów w Wielkopolsce, gdzie stwierdzono 356 gniazd, a także stawy Radziądz w dolinie Baryczy z 312 gniazdami. Obliczony trend liczebności dla czapli siwej w latach 2020-2025 wskazuje na umiarkowany wzrost.
Czapla biała
Czapla biała została stwierdzona na 21 stanowiskach z łączną liczbą 1153 par lęgowych. Był to więc sezon z rekordową liczbą zasiedlonych czaplińców i jedną z wyższych liczebności. Nieco wyższą liczbę par stwierdzono tylko w poprzednim sezonie. Najliczniejsza kolonia zasiedlała ponownie jezioro Gaładuś na Suwalszczyźnie skupiając 151 zajętych gniazd (13% krajowej populacji). Większość populacji zasiedlała Polskę północno-wschodnią (13 stanowisk z 763 parami), a reszta Lubelszczyznę (8 stanowisk z 390 parami). Obliczony trend krajowej populacji czapli białej w latach 2020-2025 wskazuje na umiarkowany wzrost.
