Rzadkie dzięcioły - Monitoring Ptaków Polski

Monitoring Rzadkich Dzięciołów (MRD) | rok 2020

Monitoring Rzadkich Dzięciołów (MRD) skupia się na monitorowaniu stanu populacji i zasięgu dwóch gatunków dzięciołów: trójpalczastego i białogrzbietego. Oba gatunki, jako jedne z najrzadszych ptaków leśnych gniazdujących w Polsce, wymagają specjalnego podejścia metodycznego.

W ramach prac terenowych w 2020 roku skontrolowano 183 powierzchnie próbne. W ramach tej puli skontrolowano 64 powierzchnie wylosowane dla dzięcioła trójpalczastego, 54 powierzchnie wylosowane dla dzięcioła białogrzbietego oraz 65 wskazanych dla obu gatunków.

Dzięcioł trójpalczasty Picoides tridactylus

Na powierzchniach dedykowanych dzięciołowi trójpalczastemu stwierdzono w roku 2020 łącznie 227 osobników tego gatunku: 103 w Karpatach i 124 w północno-wschodniej Polsce. Najwyższą liczbę osobników stwierdzono powierzchni KZ43 (Karpaty Zachodnie) – 9 osobników oraz KZ44 (Karpaty Zachodnie) i PB09 (Puszcza Białowieska) – po 8 osobników.

W 2020 roku rozpowszechnienie dzięcioła trójpalczastego wyniosło 57% i było zbliżone do wyniku z roku 2019 (56%). Stwierdzono go na 74 powierzchniach (spośród 129 powierzchni dedykowanych temu gatunkowi) podczas przynajmniej jednej kontroli. Podobnie jak w ubiegłych latach, rozpowszechnienie dzięcioła trójpalczastego było znacząco wyższe na obszarach specjalnej ochrony ptaków Natura 2000, na których w 2020 roku wynosiło 67%. Poza obszarami chronionymi w sieci Natura 2000 wykryto ten gatunek jedynie na 37% powierzchni. W latach 2011-2020 wskaźnik rozpowszechnienia dzięcioła trójpalczastego zmniejszył swoją wartość o 8 punktów procentowych w skali całego kraju. Największy spadek rozpowszechnienia odnotowano na powierzchniach znajdujących się poza siecią OSOP Natura 2000. W roku 2011 wynosiło ono 54%, a w roku 2020 – zaledwie 37%.

Dzięcioł białogrzbiety Dendrocopos leucotos

Na powierzchniach dedykowanych dzięciołowi białogrzbietemu stwierdzono łącznie 384 osobniki tego gatunku: 172 na terenach górskich i 212 we wschodniej Polsce. Podobnie jak w latach ubiegłych najwyższą liczbę osobników stwierdzono na Roztoczu, w obrębie powierzchni RR01, gdzie zaobserwowano aż 18 osobników (w roku 2019 – 14 osobników). Wysoką liczebność odnotowano również na powierzchni BB03 położonej w Biebrzańskim Parku Narodowym, gdzie stwierdzono 12 osobników.

W roku 2020 rozpowszechnienie dzięcioła białogrzbietego wyniosło 71% i było nieznacznie wyższe od wyniku z roku 2019 (68%). Stwierdzono go na 85 powierzchniach (spośród 119 powierzchni dedykowanych temu gatunkowi) podczas przynajmniej jednej kontroli. Podobnie jak w ubiegłych latach, rozpowszechnienie dzięcioła białogrzbietego było nieznacznie wyższe w OSOP Natura 2000, na których w 2020 roku wynosiło 77%. Poza obszarami chronionymi w sieci Natura 2000 rozpowszechnienie gatunku wynosiło 61%. Względem roku referencyjnego (2013) wskaźnik rozpowszechnienia dla dzięcioła białogrzbietego wzrósł o 8% w skali kraju. W OSOP wskaźnik ten wzrósł o 12%, a poza OSOP jego wartość zwiększyła się o 2%.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.