Monitoring Puszczyka Mszarnego (MPS) | rok 2025
Badania monitoringowe prowadzone w ramach programu Monitoringu Puszczyka Mszarnego (MPS) mają charakter cenzusu wykonywanego w całym krajowym areale gatunku. Gatunek ten gniazduje w Polsce od roku 2010, a program w ramach PMŚ został rozpoczęty w 2020 roku. Prace terenowe prowadzono w kwadratach 10x10 km, na których ptaki odbywały pewne lub prawdopodobne lęgi w latach 2010–2025. Warunkiem utworzenia kolejnych powierzchni jest wykazanie przynajmniej prawdopodobnego gniazdowania na nowym stanowisku.
W roku 2025 skontrolowano 21 stanowisk zlokalizowanych na 9 powierzchniach 10x10 km.
Liczebność i rozmieszczenie
Liczebność krajowej populacji puszczyka mszarnego w roku 2025 określono na 10 zajętych terytoriów, z czego 7 par przystąpiło do lęgów. Niemal wszystkie terytoria zlokalizowane były na obszarze Polesia Lubelskiego. W obrębie tego obszaru można wyróżnić dwie subpopulacje: na terenie Lasów Sobiborskich i graniczących z nimi Lasów Włodawskich (większość terytoriów) oraz w rejonie Białej Podlaskiej (2 pary). Poza Lubelszczyzną odnotowano jedno stanowisko w kategorii gniazdowania możliwego w Puszczy Białowieskiej.
Pomimo dużych fluktuacji trend liczebności gatunku w latach 2010-2025 wykazywał silną tendencję wzrostową. Wyraźny wzrost wyhamował po roku 2019, od kiedy puszczyki mszarne odbywają 7–10 pewnych lęgów rocznie i od tamtej pory liczebność utrzymują się na stabilnym poziomie (z wyróżniającym się rekordowym sezonem 2020, kiedy wykazano aż 16 par).
Sukces lęgowy
Sukces gniazdowy puszczyka mszarnego w roku 2025 wyniósł 100% i był to pierwszy taki przypadek w historii trwania monitoringu. Gniazda opuściło 13 piskląt. Produkcja młodych wyniosła 1,86 pisklęcia zarówno na parę przystępującą do lęgów, jak również parę, która osiągnęła sukces gniazdowy.
