Monitoring Łąkowych Siewek (MLS) | rok 2025
W latach 2015–2017 monitoring kulika wielkiego był realizowany przez Towarzystwo Przyrodnicze „Bocian” w ramach projektu pt. „Monitoring kulika wielkiego w Polsce w latach 2015-2017”. W latach 2018–2020 działania te (jako Monitoring Kulika Wielkiego) były kontynuowane przez GIOŚ na 100 powierzchniach próbnych (2x2 km), które obejmowały wszystkie najważniejsze ostoje gatunku w Polsce.
W roku 2021 program został przekształcony w Monitoring Łąkowych Siewek (MLS). Celem programu jest śledzenie zmian wskaźników liczebności i rozpowszechnienia czterech gatunków siewek typowych dla obszarów łąkowych – kulika wielkiego, rycyka, krwawodzioba i czajki. Do 100 powierzchni 2x2 km, na których do tej pory realizowano MKW, dodatkowo wylosowano 60, w oparciu o aktualne rozmieszczenie wszystkich czterech monitorowanych gatunków. W roku 2023 odrzucono 10 powierzchni z długoletnim brakiem gatunków docelowych.
Kulik wielki
Po wyraźnym spadku liczebności w latach 2015–2018, od roku 2019 odnotowuje się odbudowywanie liczebności, a w 2025 roku wskaźnik przekroczył wartość z roku referencyjnego (2015).
W roku 2025 na powierzchniach próbnych kontrolowanych od początku monitoringu zaobserwowano łącznie 137 osobników kulika wielkiego. Trend zmian liczebności i rozpowszechnienia tego gatunku w latach 2015–2025 jest obecnie stabilny. Obserwowane zatrzymanie dalszego spadku liczebności, a nawet nieznaczne odbudowywanie populacji, po wyraźnym spadku liczebności w latach 2015–2018, może świadczyć o skuteczności podjętych działań związanych z ochroną czynną.
Wartość wskaźnika liczebności w roku 2025 wyniosła 1,0979.
Rycyk
W 2025 roku obserwowano wyraźny, gwałtowny spadek wartości wskaźnika liczebności rycyka.
Kolejny już rok odnotowano spadek liczebności rycyka. W trakcie realizacji programu, zaobserwowano 135 osobników na 43 powierzchniach. Najwięcej rycyków (33 os.) zaobserwowano na powierzchni zlokalizowanej w Niecce Gródecko-Michałowskiej w woj. podlaskim. Ptaki obserwowano na pastwiskach zarządzanych przez Polskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. Duża część pastwisk PTOP jest zabezpieczona elektrycznym ogrodzeniem antydrapieżniczym, który zapewnia siewkom łąkowym bardzo wysoki sukces lęgowy. Niestety na pozostałych powierzchniach MLS liczebność rycyka nie przekraczała 10 osobników, najczęściej były to tylko pojedyncze ptaki.
Trend liczebności rycyka w latach 2021-2025 charakteryzował się umiarkowanym spadkiem wartości wskaźnika. Jego wartość w roku 2025 wynosiła 0,5876.
Krwawodziób
W przeciwieństwie do lat ubiegłych (2023–2024), w roku 2025 odnotowano wyraźny spadek liczebności krwawodzioba na powierzchniach monitoringowych. Na 25 powierzchniach zarejestrowano tylko 94 osobniki, z czego 36 os. policzono na dwóch powierzchniach.
Z uwagi na zbyt krotką serię danych trend liczebności pozostaje nieokreślony. Wskaźnik liczebności w roku 2025 wynosił 0,7551.
Czajka
W roku 2025 stwierdzono wyraźny spadek liczby osobników na powierzchniach monitoringowych. Zmiany wskaźnika liczebności czajki w latach 2021–2025.
Czajka pozostaje najliczniejszym i najbardziej rozpowszechnionym gatunkiem objętym Monitoringiem Łąkowych Siewek. Obecność czajki w roku 2025 stwierdzono na 111 powierzchniach, a łącznie obserwowano 857 osobników.
Trend liczebności wykazuje umiarkowany spadek wartości wskaźnika, który wyniósł 0,8128 w roku 2025.
