 | | Wyniki Metodyki badań monitoringowych w większości przypadków nie zakładają określenia całkowitych liczebności ptaków na powierzchniach próbnych. Podstawą interpretacji danych monitoringowych jest założenie, że wykrywalność danego gatunku z roku na rok nie różni się. Pozwala to na traktowanie wyników liczeń jako wskaźników liczebności, które w poszczególnych latach są odzwierciedleniem rzeczywistej liczebności gatunku w granicach powierzchni próbnej. Podstawą tej metody jest wskaźnik liczebności dla roku bazowego (pierwszego roku monitoringu). Wyniki liczeń dla następnych lat są przedstawiane jako proporcja wartości wskaźnika uzyskanego w roku bazowym.
W przypadku gatunków rzadkich, nie przedstawiających większych problemów metodycznych, można w monitoringu skupić się na inwentaryzacji całkowitej populacji gniazdującej na terenie kraju. Prowadzony jest ten sposób Monitoring Gatunków Rzadkich w ramach Monitoringu Ptaków Polski. W przypadku wielu programów monitoringowych, których metodyki są mocno uproszczone, trudna bywa interpretacja statusu lęgowego obserwowanych ptaków. Dlatego przyjęto standardy interpretacyjne w odniesieniu do zachowań ptaków, które przypisują konkretne zachowania do określonej kategorii lęgowości. Kategorie te podzielono na trzy grupy: gniazdowanie możliwe, prawdopodobne i pewne. Obserwacje dotyczące gniazdowania prawdopodobnego i pewnego traktuje się, jako obserwacje dotyczące ptaków lęgowych na danej powierzchni próbnej.
Wartości wszystkich wskaźników, poza rokiem bazowym, nie są konkretną liczbą tylko 95% przedziałem ufności ze średnią dla tego przedziału. Jak długo przedział ufności będzie obejmował wartość roku bazowego, tak długo indeks liczebności nie będzie istotny. Dlatego przy planowaniu monitoringu należy brać pod uwagę parametry, które pozwalają uzyskiwać możliwie precyzyjne wskaźniki roczne. Czynnikiem ograniczającym wielkość błędów standardowych może być jak najwyższa liczba powierzchni próbnych. Zmniejszać je również może uwzględnianie specyfiki siedlisk na danej powierzchni próbnej - różne gatunki będą osiągały inne liczebności w siedliskach optymalnych, a inne w suboptymalnych.
Inna sytuacja jest gdy monitoring polega na cenzusie całej populacji. W tych przypadkach wskaźnik zawsze jest konkretną liczbą, a nie przedziałem ufności.
Wszystkie wyniki z poszczególnych podprogramów w ramach Monitoringu Ptaków Polski są dostępne w bazie danych dostępnej on-line. |
|
